Witamy na stronie Fundacji „Keja”
powrótWarsztaty rehabilitacji podstawowej znoszenia barier społecznych, powstałych w wyniku niepełnosprawności z tytułu dysfunkcji narządu wzroku.
Rehabilitacja niewidomych i ociemniałych jest niezbędna.
Rehabilitacja lecznicza jest jednym z elementów szkolenia prowadzonego na turnusach rehabilitacyjnych, polegających na łamaniu podstawowych barier, powstałych na skutek niepełnosprawności, z tytułu dysfunkcji narządu wzroku.
Te zajęcia mają na celu wskazanie osobom słabowidzącym możliwości, jakie przynoszą najnowsze rozwiązania techniki.
Nasze zajęcia, w ramach turnusów rehabilitacyjnych, polegających na łamaniu podstawowych barier społecznych, pomagają osobom niepełnosprawnym z dysfunkcją narządu wzroku, w rozwiązywaniu ich problemów życiowych takich jak: przygotowywanie posiłków, czytanie, pisanie, wychodzenie z domu, orientacja w przestrzeni. W realizacji łamania wyżej wymienionych barier społecznych, istotne znaczenie mają zajęcia manualne, zajęcia sportowe oraz zajęcia z psychologiem.
Pod okiem wykwalifikowanej kadry terapeutycznej - pedagogicznej i psychologicznej - uczestnicy turnusów rehabilitacyjnych mają możliwość przełamania swoich lęków, związanych z niepełnosprawnością i dysfunkcją narządu wzroku.
Organizujemy spotkania integracyjne, w których biorą udział osoby zdrowe, czynnie uczestniczące, z osobami niewidomymi i słabowidzącymi ,we wspólnej zabawie, wycieczkach i rajdach pieszych. Wykorzystujemy do tego naturalne zasoby: plażę i tereny Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego oraz klejnoty ziemi gdańskiej.
Rehabilitacja podstawowa (elementarna) polega na przywróceniu samodzielności w wykonywaniu podstawowych czynności życiowych, na przywróceniu utraconych sprawności, umiejętności i możliwości w różnych dziedzinach życia. Po utracie wzroku wykonywanie najprostszych czynności staje się bardzo trudne. Techniki stosowane w dotychczasowym życiu okazują się nieprzydatne. Trzeba się wszystkiego uczyć od nowa. Ważne jest przywrócenie umiejętności wykonywania czynności samoobsługowych i związanych z utrzymaniem higieny ciała, odzieży, pomieszczeń itp.
Dla kobiet, chociaż nie wyłącznie, duże znaczenie ma dobry makijaż, estetyczny ubiór. Ociemniałe kobiety mogą się tego nauczyć. Ważna jest też umiejętność przyrządzania, chociażby tylko prostych, posiłków i innych czynności związanych z prowadzeniem gospodarstwa domowego. Tego również można się nauczyć.
Na turnusach rehabilitacyjnych organizujemy seminarium, prowadzone przez doświadczonych specjalistów: wizażystów i kosmetologów, którzy służą radą i wskazówkami w doborze kolorów, które są dla osób niewidomych abstrakcją.
Jednym z najważniejszych zadań rehabilitacji podstawowej jest opanowanie na nowo technik posługiwania się pismem. Umiejętność ta stwarza możliwości zdobywania wykształcenia, ułatwia wykonywanie pracy zawodowej, zdobywanie informacji itd. Obecnie niewidomi stosują kilka technik zapisu i odczytu słowa: pismo punktowe, pisanie na zwykłej maszynie, zapis na taśmie magnetofonowej, użycie komputera, czy innego urządzenia elektronicznego. Niewidomy może być pod tym względem niemal samodzielny. Szczególnie duże możliwości stworzyło niewidomym zastosowanie mowy syntetycznej przy posługiwaniu się komputerem. Umożliwiło to szeroki dostęp do źródeł informacji, do prasy, literatury pięknej i naukowej, do nieprzebranych zasobów Internetu. Na bloku zajęć z tego cyklu omawiamy dostępne źródła i możliwości korzystania z nich, w celu zaspokojenia podstawowych zasobów kultury i multimediów.
Bardzo ważnym zadaniem jest przywrócenie umiejętności samodzielnego poruszania się. Umiejętność ta jest ważnym elementem całościowej rehabilitacji niewidomych. Bez jej opanowania występują poważne ograniczenia we wszystkich dziedzinach życia. Nawet to, co jest w pełni dostępne, może być mocno utrudnione, jeżeli niewidomy nie potrafi samodzielnie chodzić po ulicach, korzystać ze środków lokomocji, trafiać tam, gdzie potrzebuje. Przede wszystkim, niewidomy czy ociemniały musi zrozumieć potrzebę opanowania tej umiejętności, musi zrozumieć konieczność podjęcia wysiłku i przełamania uprzedzeń, skrępowania, obaw, strachu, lęku. Dobrze jest, jeżeli może przy tym liczyć na pomoc najbliższych. Mogą oni pomóc zaakceptować konieczność wysiłku, prowadzącego do samodzielności.
Zanim samą naukę powierzymy instruktorowi orientacji przestrzennej, osoba niewidoma ma szansę terapii psychologicznej, która ma korzystny wpływ na dalsze doskonalenie umiejętności samodzielnego poruszania się z białą laską.
Analizujemy zasady korzystania z pozostałych zmysłów, głównie dotyku i słuchu, w rozmaitych sytuacjach codziennego życia osoby niewidomej.
Wspaniałą pomocą w orientacji przestrzennej jest pies przewodnik. Na naszych zajęciach pomagamy zapoznać się z korzyściami, jakie daje pies przewodnik, przez co budujemy zdrową świadomość osoby niepełnosprawnej i pomagamy w podjęciu właściwej decyzji, co do pomocy przewodników w samodzielności poruszania się, dopasowanej indywidualnie do każdego uczestnika turnusu.
Pokazujemy rodzaje pomocy w poruszaniu się samodzielnie, które zapewniają znaczny stopień bezpieczeństwa, możliwość radzenia sobie w różnych sytuacjach, uzyskanie pomocy, wygodę i niezależność. Uczymy też unikać sytuacji krępujących i różnych ograniczeń.
Negatywnym skutkom utraty wzroku można przeciwdziałać poprzez uzyskanie możliwie wysokiego stopnia samodzielności.
Najbardziej skuteczną pomocą w rehabilitacji jest przekonanie nowo ociemniałego lub niewidomego,
o potrzebie szkolenia rehabilitacyjnego.
Następnie przedstawiamy niewidomemu, jakie ma prawa i na jaką pomoc, oferowaną przez odpowiednie instytucje do tego powołane, może liczyć.
Rehabilitacja podstawowa jest warunkiem powodzenia w innych dziedzinach - w pracy zawodowej, życiu towarzyskim i rodzinnym, rehabilitacji psychicznej i społecznej.
Rehabilitacja społeczna polega na przywróceniu umiejętności życia w grupie społecznej i pełnienia ról społecznych.
Po utracie wzroku mogą ulec zerwaniu więzi społeczne a pełnione role społeczne mogą ulegać zasadniczym zmianom. Osoba dominująca w kręgu towarzyskim, rodzinnym, zawodowym czy innym, może stracić swą pozycję. Często sama się wycofuje na podrzędne miejsce. Zdarza się, że ociemniały zupełnie wypada ze wszystkich grup, w których uczestniczył, z rodziną włącznie.
Na turnusach rehabilitacyjnych wykwalifikowana kadra terapeutów, psychologów i pedagogów, poprzez rozmaite zajęcia, ma za zadanie wskazać atrakcyjność osoby niepełnosprawnej dla grupy, do której należy w swoim środowisku.
Warunkiem powodzenia jest jednak osiągnięcie dobrych wyników w rehabilitacji podstawowej, tak aby nie być dla innych osób uciążliwym towarzyszem. Niewidomy musi pracować zawodowo i mieć stałe dochody. Zawsze trzeba być człowiekiem zrównoważonym, bez kompleksów, reakcji nerwicowych, mechanizmów obronnych itd. Trzeba więc być zrehabilitowanym psychicznie.
Na zajęciach, objętych nowoczesnymi metodami rehabilitacji, prowadzimy następujące bloki tematyczne:
- dzień piśmiennictwa: ćwiczenia kaligraficzne w doskonaleniu własnego podpisu i parafki
- dzień mody: Kreowanie wizerunku - zajęcia z wizażu
- dzień urody: pielęgnacja urody - zajęcia z kosmetyczką
- dzień ekologa: zajęcia botaniczne z wykorzystaniem flory Trójmiejskiego Parku Narodowego
- dzień pielęgniarza: zajęcia z pierwszej pomocy w zakresie udzielania pierwszej pomocy
- dzień żołnierza: zajęcia z obrony cywilnej z elementami samoobrony
- dzień kucharza - zajęcia w kuchni
- dzień sportowca - zajęcia sportowe z omówieniem zasad najpopularniejszych gier sportowych
- dzień aktora - aranżacja i zajęcia teatralno-literackie
- dzień psychoanalizy: zajęcia z psychologiem i terapeutą, kreowanie właściwych postaw w społeczeństwie
- dzień sztuki - zajęcia manualne
Rehabilitacji społecznej niewidomych i słabowidzących służy cała treść zajęć prowadzonych na dwutygodniowych turnusach rehabilitacyjnych, polegających na łamaniu bariery społecznej, wytworzonej przez dysfunkcję najważniejszego zmysłu - wzroku.